| تبليغات | X |
ما سه نفر بودیم
"من" ، "خودم" و" تو"
وحالا بعد از اين همه سال ...
"من" مانده ام و "خودم"
و « تو » که در خيال منی!
مي داني،
اينجا همه مي گويند دو نفر همدم اند
ولي سه نفر مزاحم!
هرگزدست هاي مادرم را نبوسيده ام
دستان زبري که
فانوس شبهاي تاريکم بود
بارها
- بيش از انگشتان دست -
با مداد ناداني
سپيدي پيشاني اش راخط خطي کردم
مادر تمام دنيا
پيشکش دستان پر مهرت!
حيف ...باز هم خط خطي ها را مي بينم !
انگار دیروز بود
رویای دوستی ، دوستی سبز درخت، چه زودگذر بود
انگار دیروز بود
پای صحبت ابر نشسته بودیم و ازبرمی کردیم ترانه باران را،
با باد می گفتیم و می نوشیدیم آب
با خورشید قدم به قدم بزرگتر می شدیم
با ماه در آنسوی مه بودن را رسم می کردیم
بی آنکه بدانیم آباني که در آنیم آغاز توست...
توآمدی ...
و از مشرق نام مهتابی خود
پنجره ای به رویم گشودی ...
و اینک چهار چشم خیس
از آن از آن پنجره ،
نگران نگران حادثه ی بارانند !
درقیامت گیسوانت
تکلیف من چه بود که نه متهم بودم و نه شاکی
تنهاعبور می کردم از این قیامت غمگین
به امیدآنکه شاید بخشوده شوم !
وقتی تو نیستی
وهزار کودک گم شده در نهان من
لای لای عاشقانه تورا می طلبند
چشم کدام خسته از آواز من خواهد گریست؟
سر به نام تو ، خانه
خانه به نام تو ، سینه
سینه به نام تو ، رگبار
این جاده ها را که مسافری ،
هر لحظه از من عبور می کنند
آینه را بر می دارم و سهم دوری چشمانت را می نگارم ...
دفترم پر از نشانه های تو می شود
دوباره سر خط مینویسم :
" ده تا " دوستت دارم ...
" صد تا " دوستت دارم ...
... تا دوستت دارم !
مي خواهم به عقب برگردم
در تلاقي گريه و سکوت، از نو شروع کنم...
تار بزنم
و در ترکيب رنگ ها فقط به آبي برسم
جاهايمان را عوض کنم
جاده را براي خودم
انتظار را براي تو بکشم !
اگر به عقب برگردم
اين بار
تويي که مي ماني
منم که مي روم !
نميدانند و ما هم نميتوانيم بفهمانيم
که بدانيد...
قمه براي بريدن گيسوي زن نيست...
عروسک براي آموزش مادر بودن نيست...
پسر 13 ساله اي که مرد بنامند ، مرد نيست...
ناميدن زن براي دختري 13 ساله و نحيف ننگ نيست...
کاش ميدانستند و ميفهميدند که باکرگي افتخار نيست...
ما ميدانيم...انها هم ميدانند ...اما ناسازگارش ميکنند ...
به همين سادگي...سادگيه دانستن !!!
چه فرقی می کند تو شانه هایت را
به اندازه چند بند انگشت خالی بگذاری
من همیشه تورا قبل از آن که اتفاق بیفتی
قبل از آنکه سر بر شانه ات بگذارم
گریه کرده ام !